110910-N-8377A-084, CAMP SHAHEEN, Mazar-e Sharif, Balkh province, Afghanistan (September 10, 2011) – Swedish Army Dr., Captain Anders (right), teamed up with ANA Dr. Abdullah to perform as the intensive care unit’s anesthesiologists prior to starting an IM Rodding surgery to fix a broken leg at the ANA Regional Military Hospital, located within Camp Shaheen. Members of the Regional Support Command North, Medical Embedded Training Team on Camp Mike Spann, along with a Swedish task force anesthesiologist who was at Provincial Reconstruction Team, Mazar-e Sharif, provided operating room support for the procedure alongside ANA medical personnel. (U.S. Navy Photo by Chief Mass Communication Specialist Michael Ard/Released)

Odsysanie u pacjentów zaintubowanych

Profilaktyczne i rutynowe odsysanie wydzieliny z dróg oddechowych pacjenta jest nierzadko wykonywane w mylnym założeniu, że utrzymuje to drożność dróg oddechowych i zapobiega zakażeniom. Jak z każdym zabiegiem warto znać cel odsysania oraz wskazania, gdyż jak wiele zabiegów toaleta drzewa oskrzelowego niesie za sobą powikłania.

Zalecenia

PTPAiIO wydało zalecenie w sprawie wytycznych pielęgnacji dróg oddechowych u pacjentów wentylowanych mechanicznie leczonych w OiT (więcej: Pielęgniarstwo w anestezjologii i intensywnej opiece 2015;1:5-12, s.5), z którymi warto się zapoznać, bo jest to materiał przydatny zarówno w IT jak i w ratownictwie. Przegląd artykułów dostępnych w sieci również podaje ciekawe informacje na temat odsysania (np. An observational study on the open-system endotracheal suctioning
practices of critical care nurses, Journal of Clinical Nursing, 17, 360–369, Endotracheal suctioning practices of nurses and
respiratory therapists: how well do they align with clinical practice guidelines?, Can J Respir Ther Vol 51 No 3 Summer 2015).

Co z tą wydzieliną?

Wydzielina w drogach oddechowych jest potrzebna. Jest elementem mechanizmów obronnych. Dzięki niej mogą być zachowane drożność dróg oddechowych oraz zapobieganie infekcji. Aby nie doszło do stanów patologicznych związanych z obecnością wydzieliny, tj. niedodmy, zapalenia płuc oraz niewydolności oddechowej musi być zapewniony odpowiedni klirens (czyli iloraz ilości i czasu) wydzieliny.

Jakie jest zagrożenie?

Powikłania płucne występują z częstością 6-10 zachorowań na 1000 dni wentylacji. W pierwszym okresie wentylacji przyczyną jest flora bakteryjna jamy ustnej, a później flora z przewodu pokarmowego, która może przedostać się do dróg oddechowych.

Pacjenci, którzy są wentylowani mechanicznie (poddani analgosedacji) mają zniesione naturalne mechanizmy obronne z powodu obecności sztucznej drogi oddechowej.

Aby zapobiegać infekcjom oddechowym i zachować drożność dróg oddechowych należy odpowiednio wykonywać procedurę odsysania dróg oddechowych i jamy ustnej. W innym wypadku pacjent na skutek zaburzania oczyszczania drzewa oskrzelowego może nabawić się ostrej niewydolności oddechowej.

Powikłania odsysania

Odsysanie ma wiele niekorzystnych aspektów, m.in.:

  • uszkodzenia błony śluzowej (ułatwiona droga dla bakterii)
  • obniżenie prężności tlenu
  • obniżenie ciśnienia tętniczego (12-20 mmHg)

Ważne jest, aby odsysać pacjenta zaintubowanego ze względu na ilość wydzieliny, a nie ustalony czas.

Zagrożeniami odsysania mogą być także:

  • przemieszczenie rurki intubacyjnej w drogach oddechowych
  • sprowokowanie kaszlu i podwyższenie ciśnienia w klp oraz ICP
  • zaburzenia hemodynamiczne
  • zakażenia układu oddechowego oraz gałek ocznych

Procedura

Najważniejsze elementy, o których warto wspomnieć, a o których trzeba pamiętać podczas odsysania (wg wytycznych PTPAiIO, pełna procedura w cytowanym powyżej czasopiśmie i na stronie Towarzystwa).

  • pacjent powinien być ułożony w pozycji półleżącej (30-45 st.)
  • do procedury używamy jałowych rękawiczek i sterylnych cewników
  • preoksygenacja 100% tlenem przez około 30 s.
  • wprowadzenie jałowego cewnika do rurki intubacyjnej przy zamkniętym ssaniu do wystąpienia oporu, następnie wycofanie cewnika z rurki o 1 cm, ruchem obrotowym rozpoczęcie odsysania – czas odsysania nie powinien przekraczać 10 sekund, a siła ssania powinna wynosić 100-150 mmHg
  • ciągła ocena SpO2
  • zmiana cewnika po każdorazowym odsysaniu
  • przerwa między kolejnymi odsysaniami jest zależne od stanu pacjenta, ale nie może być krótsza niż 20-30 s.
  • ponowne natlenienie pacjenta 100% tlenem

Zabieg odsysania powinno stosować się tylko  w razie potrzeby. Obecnie zaleca się zamknięty system do odsysania (więcej: Development of standard practice guidelines for open and closed system suctioning, Journal of Clinical Nursing, 21, 1327–1338), który staje się coraz bardziej powszechny.

Advertisements

One thought on “Odsysanie u pacjentów zaintubowanych

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s