Astma versus POChP – czy tak łatwo zróżnicować w postępowaniu przedszpitalnym?

Zaostrzenie astmy oskrzelowej i przewlekłej obturacyjnej choroby płuc daje podobne objawy z powodu bliskiej patofizjologii układowej, natomiast ważne jest, aby na miejscu zdarzenia rozróżnić te dwa stany. Choćby dlatego, że postępowanie jednak jest inne, właśnie w powodów etiologii zaburzeń. Trudności jednak są, szczególnie gdy pacjent nie prezentuje się tak samo jak w opisie przypadku w podręczniku stanów nagłych. Czy faktycznie jest z tym problem?

Emergency Care

Na łamach Prehospital Emergency Care w 2015 roku przedstawiono wyniki badań o różnicowaniu astmy i POChP w postępowaniu przedszpitalnym przez ratowników w Australii.

Porównano rozpoznania przedszpitalne u pacjentów, u których późniejsza diagnostyka potwierdzała lub negowała diagnozę.

Badania zostały przeprowadzone na podstawie ichniejszych kart medycznych czynności ratunkowych i objęły ponad 2,500 pacjentów. 1117 pacjentów zostało zakwalifikowanych jako pacjenci z astmą oskrzelową, którzy wymagali transportu do ED (odpowiednik naszego SOR), natomiast POChP to 1135 pacjentów. Pozostali pacjenci albo nie zostali przekazani do ED albo pozostali w domu, stąd ich karty nie były brane pod uwagę.

Wyniki badania

Astma została prawidłowo rozpoznana (czyli potwierdzona w szpitalu) u 41% pacjentów, z czego wszystkich niewydolnych oddechowo w tej grupie było 84%. W grupie z rozpoznaniem zaostrzenia POChP z 82% pacjentów mających problem z układem oddechowym prawidłowa diagnoza ratownicza postawiona została w 57%.

Cyfry na podsumowanie

Warto jeszcze przytoczyć statystykę jako swoiste podsumowanie.

  • Średnia wieku dla astmy to 51 lat, a dla POChP 74 lata
  • Astma była częstszym powodem wezwań kobiet, a POChP mężczyzn
  • 108 osób z grupy astmatyków potrzebowało natychmiastowej interwencji personelu ED, a z POChP 9 osób
  • Świsty osłuchowo prezentowało 86% pacjentów z astmą i 55% z POChP, kaszel w obydwu grupach był objawem o podobnym wstępowaniu (48% i 47%), a pacjenci, którzy nie byli w stanie wypowiedzieć żadnego słowa to 3% w obydwu grupach
  • Pacjenci z astmą otrzymali tlen w 91%, a z POChP w 95%
  • Leki broncholityczne podano w astmie w 84%, a POChP w 36%

Parametry życiowe tych pacjentów w statystyce prezentowały się następująco:

  • SpO2 – astma – na miejscu zdarzenia 93%, w szpitalu  97%, POChP – 88% i 95%
  • RR/min. – astma – 30 i 36, POChP 30 i 26
  • HR/min. – astma 109 i 106, POCHp 101 i 98
  • SBP – astma 136 i 133 mmHg, POChP 140 i 137 mmHg

Myślę, że i w Polsce przydałyby się takie badania, być może już są. Powyższe statystyki pokazują, że różnicowanie wbrew pozorom nie jest takie łatwe (w końcu wartości oscylują wokół połowy trafnych diagnoz). Warto zatem zwracać uwagę nie tylko na objawy podmiotowe, ale skrupulatnie zbierać wywiad, zwracać uwagę na czynniki środowiskowe (pora roku, czynnik wyzwalający etc.) oraz analizować dostępną dokumentację medyczną.

Zarówno o astmie jak i o POChP i postępowaniu ratowniczym w tych stanach można przeczytać tu: (>>astma, >> POChP).

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s