Hydrokortyzon w praktyce RM

Dlaczego hydrokortyzon, a nie np. glikokortykosterydy? Pewnie dlatego, że oprócz hydrokortyzonu ZRM „P” może podać jedynie metyloprednizolon, wokół którego i tak od dłuższego czasu toczy się wiele dyskusji. Zalecany czy nie? Wiele towarzystw naukowych przedstawia dowody na przewagę działań niepożądanych nad korzyściami klinicznymi metyloprednizolonu w urazach rdzenia kręgowego. W innych przypadkach niż urazy – raczej nie jest ogólnie praktykowane, aby używać go zamiennie z popularnym Corhydronem.

Niestety personel ZRM „P” nie może podać choćby deksametazonu, co wielokrotnie komplikuje sprawę. Oprócz silniejszego działania, wskazania pierwszego rzutu w podgłośniowym zapaleniu krtani (z czym ratownik/pielęgniarz może się spotkać w swojej pracy) można podać go oprócz iv. i i.o. także domięśniowo i nie wymaga rozpuszczania, co czasem może mieć decydujące znaczenie (szczególnie przy problemach z dostępem dożylnym). Czasem spotyka się pacjentów, którzy są uczuleni właśnie na nośnik Corhydronu. Deksametazon w tej sytuacji rozwiązałby problem.

Hydrokortyzon

Sól sodowa bursztynianu hydrokortyzonu, czyli po prostu hydrokortyzon to glikokortykosteryd, który choć otrzymywany syntetycznie – występuje naturalnie w organizmie człowieka, regulując wiele ważnych funkcji. Jako lek (Corhydron) najczęściej występuje w fiolkach po 100 mg do rozpuszczenia wraz z załączonym rozpuszczalnikiem (2 ml wody do wstrzykiwań). Cechuje się stosunkowo krótkim czasem działania, tj. 8-12 godzin. Jest słabszy od metyloprednizolonu o 5 razy i 30 razy od deksametazonu.

Wskazania

Jak każdy lek ma ich kilka. Najważniejsze z nich w praktyce ZRM to:

  • stany wstrząsowe – działanie polega na uwrażliwieniu śródbłonka naczyń na działanie endogennych katecholamin
  • stan astmatyczny – działanie polega na zapobieganiu wydzielania mediatorów zapalnych oraz zmniejszaniu przepuszczalności naczyń krwionośnych
  • stany alergiczne – mechanizm j.w.

Przeciwwskazania i działania niepożądane

W zasadzie w ratownictwie, w stanach nagłych – brak. Jedynie informacja o potencjalnym uczuleniu pacjenta na lek powinna być uważana za przeciwwskazanie bezwzględne. Działań niepożądanych w doraźnym stosowaniu w zasadzie również nie ma.

Dawkowanie

U dorosłych zazwyczaj 200 mg i.v. po rozpuszczeniu leku i rozcieńczeniu w 20 ml 0,9% NaCl. Dokładne dawkowanie to 100-250 mg, w stanach ciężkich do 500 mg.

U dzieci do 12. mż. 8–10 mg/kg mc., a dzieci 2.–14. rż. 4–8 mg/kg mc./d. Zaleca się podawać powoli, w ciągu 1-10 minut.

Zarówno u dorosłych i dzieci – stosowane drogi podania to dożylna i doszpikowa. Podanie domięśniowe jest bolesne i niedostępne dla personelu ZRM „P”.

Advertisements

One thought on “Hydrokortyzon w praktyce RM

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s