Omdlenia wazowagalne u dzieci

Omdlenia wazowagalne są najczęstszą przyczyną utraty przytomności u dzieci. Obok omdleń sytuacyjnych, napadów afektywnego bezdechu, nadwrażliwości zatoki szyjnej i neuralgii, należą do omdleń odruchowych. Występują podczas zbyt długiego utrzymywania pozycji stojącej, złej wentylacji pomieszczenia, po zmianie pozycji (szczególnie nagłej). Mogą pojawić się również jako konsekwencja emocji i bólu (o co u dzieci nietrudno). Całkowita utrata przytomności na ogól nie trwa dłużej niż 20 sekund.

Patomechanizm

Przyczyną są zaburzenia mechanizmów odruchowych o nie wyjaśnionej całkowicie etiologii. Przede wszystkim niewydolność regulacji układu krążenia, oporu i pojemności łożyska naczyniowego. Wynika to kolejno z:

  • braku utrzymania prawidłowego rytmu serca
  • braku utrzymania ciśnienia tętniczego krwi
  • spadku perfuzji mózgowej
  • bradykardii
  • rozszerzenia naczyń

Utrata przytomności źródło ma w zaburzeniach odruchów z baroreceptorów tętniczych i receptorów serca pod wpływem zbyt dynamicznych skurczów komór, które nie całkiem są wypełnione krwią. Poprzez pobudzenie układu przywspółczulnego pojawia się bradykardia z jednoczesnym hamowaniem układu współczulnego, który wywołuje reakcję wazopresyjną, tj:

  • rozkurcz naczyń
  • obniżenie ciśnienia tętniczego krwi
  • utratę przytomności.

Wartość ciśnienia tętniczego może obniżyć się nawet do wartości nieoznaczalnych, gdy częstość akcji serca zwalnia w mniejszym stopniu. Charakterystyczny dla tego typu omdleń jest szybki i spontaniczny powrót do stanu wyjściowego.

Objawy

U pacjentów pediatrycznych występują często objawy zwiastunowe, które ostrzegają przez zbliżającym się omdleniem:

  • zawroty głowy
  • nudności
  • poty
  • osłabienie
  • zaburzenia widzenia

Omdleniu towarzyszą następujące objawy:

  • bladość powłok skórnych
  • upadek wiotki lub sztywny
  • zwrot gałek ocznych ku górze

Zdarza się, że krótkotrwałe (powyżej 12-15 s.) niedotlenienie układu nerwowego doprowadza do łagodnych, krótkotrwałych, nierytmicznych drgawek tonicznych (zwykle bez przygryzienia języka) oraz mioklonii.

Czynniki nasuwające omdlenie wazowagalne

  • Młody wiek pacjenta.
  • Brak cech choroby serca w EKG.
  • Omdlenie sytuacyjne po bodźcu emocjonalnym.
  • Przebywanie w dusznym i gorącym otoczeniu przed omdleniem.
  • Nudności i wymioty związane z omdleniem.
  • Wystąpienie omdlenia po wysiłku fizycznym.
  • Objawy zwiastujące przed omdleniem.

Złośliwy zespół wazowagalny

Można o nim mówić, gdy objawy zwiastunowe nie występują. Zwiększa to ryzyko potencjalnych obrażeń ciała. Omdlenia występują wtedy najczęściej podczas wysiłku.

Leczenie

Postępowanie z pacjentami pediatrycznymi z koncentruje się głównie na starannej edukacji mającej na celu modyfikację stylu życia oraz uspokojenie pacjentów i ich rodziców poprzez zapewnienie o łagodnym charakterze tego typu omdleń.

W praktyce ZRM bardzo ważne jest, aby na miejscu zdarzenia zebrać dokładny wywiad, szczególnie pod kątem obecności czynników wywołujących i nasuwających diagnozę omdlenia wazowagalnego.

Advertisements

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s