Uciśnięcia klatki piersiowej w BLS

Problem wyłącznej RK

Uciśnięcia klatki piersiowej (jeśli do NZK doszło z powodów kardiogennych) to obok użycia AED najważniejszy element składający się na łańcuch przeżycia. Wytyczne ERC dopuszczają odstąpienie od wentylacji w przypadku, gdy:

  • świadek zdarzenia nie czuje się na siłach (nie ma odpowiedniego przeszkolenia) do prowadzenia pełnego RKO w sekwencji 30:2
  • nie ma na to ochoty

Prowadząc wyłącznie uciśnięcia klatki piersiowej należy pamiętać o ciągłym wykonywaniu tej czynności. Wszelkie przerwy należy zmniejszać do minimum.

Mechanizm uciśnięć

Uciśnięcia zwiększają ciśnienie wewnątrz klatki piersiowej, wywołując bezpośredni ucisk na serce, przez co wytwarzany jest przepływ krwi. Prawidłowo wykonywane uciśnięcia powinny generować skurczowe ciśnienie w granicach 60-80 mmHg. Jednak ciśnienie rozkurczowe nadal pozostaje zbyt niskie i ciśnienie średnie w tętnicach szyjnych rzadko przekracza 40 mmHg.

Nawet najlepszej jakości uciśnięcia powodują jedynie minimalny, jednak bardzo istotny przepływ przez najważniejsze organy – mózg i mięsień sercowy, zwiększają również skuteczność potencjalnej defibrylacji.

Zalecenia wg badań naukowych

  1. Uciskaj na środku klatki piersiowej z szybkością co najmniej 100/min.
  2. Zachowaj odpowiednią głębokość (co najmniej 5 cm – u osób dorosłych).
  3. Nie opieraj się o klatkę piersiową – po każdym uciśnięciu klatka piersiowa powinna rozprężyć się do pozycji wyjściowej – pełna relaksacja.
  4. Minimalizuj przerwy między uciśnięciami – wykonaj przynajmniej 60 uciśnięć w ciągu minuty.
Niedostateczna siła uciśnięć

Spowodowana jest najczęściej obawą przed urazem, zmęczeniem i osłabieniem fizycznym. Dodatkową kwestią jest niepewność podjętych decyzji – czy poszkodowany na pewno nie oddycha? Czy uciśnięcia u osoby bez zatrzymania krążenia nie pogorszą jego stanu? Zawsze, gdy nie ma pewności, czy należy uciskać klatkę piersiową – należy podjąć decyzję o ich wykonaniu.

RKO bez NZK

Badania przytaczane przez ERC w 2010 roku wykazały, że u osób, u których prowadzono uciśnięcia klatki piersiowej, pomimo braku zatrzymania krążenia 12% odczuwało dyskomfort w klatce piersiowej, 2% doznało urazu żeber, a żaden badany nie doznał urazu narządów wewnętrznych. Podobne wyniki opublikowano w 2015 roku. Jednocześnie, choć w 2010 roku nie było  żadnych dowodów na to, aby ewentualne urazy klatki piersiowej związane były z głębokością uciśnięć, to obecnie sądzi się, uciśnięcia klatki piersiowej powyżej 6 cm mogą nieść takie powikłania.

Relaksacja klp
  1. Należy zapewnić powrót klatki piersiowej do pozycji wyjściowej po każdym uciśnięciu.
  2. Zwiększa to powrót żylny krwi do mięśnia sercowego.
  3. Zwiększa to efektywność resuscytacji.

RKO w łazience

Zdarza się wiele sytuacji, że wykonywanie BLS nie jest tak komfortowe jak opisywane w literaturze, czy podczas ćwiczeń. ERC w tej sytuacji zaleca prowadzenie uciśnięć klatki piersiowej zza głowy pacjenta (podobnie jak w praktyce ZRM „P”) lub w rozkroku nad poszkodowanym.

Podsumowanie

Należy pamiętać o wszystkich zasadach podczas uciśnięć klatki piersiowej, jednakże nawet najlepiej opanowana teoria nie zastąpi regularnych ćwiczeń – najlepiej z systemem informacji zwrotnej o jakości resuscytacji.

Warto zapamiętać!

  1. Uciskaj 100-120/min. i pozwól na relaksację klatki piersiowej.
  2. Pamiętaj o odpowiedniej głębokości (5-6 cm), aby wytworzyć odpowiednie ciśnienie.
  3. Fazy nacisku i relaksacji powinny trwać tyle samo.
  4. Podczas uciskania klatki piersiowej nie należy sprawdzać tętna na tętnicy szyjnej lub innej jako wskaźnika efektywnego przepływu tętniczego.
Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s