Łańcuch przeżycia – ERC i AHA

Czym jest?

Koncepcja łańcucha przeżycia podsumowuje najważniejsze czynności jakie należy wykonać, aby resuscytacja odniosła skutek. Większość ogniw łańcucha jest uniwersalnych niezależnie od przyczyny zatrzymania krążenia. Dla porównania wytyczne ERC i łańcuch AHA.

ERC 2010 i 2015

lancuch2

1. Wczesne rozpoznanie zatrzymania krążenia.

Obejmuje przede wszystkim profilaktykę, zgodnie z powiedzeniem, że lepiej zapobiegać niż leczyć. Pierwsza, najważniejsza rzecz to rozpoznanie objawów. Do najbardziej niepokojących i charakterystycznych objawów należą:

  • ból w klatce piersiowej (spowodowany chorobą serca)
  • duszność
  • uczucie lęku
  • wzmożona potliwość

Druga sprawa to rozpoznanie zatrzymania krążenia, jeśli faktycznie objawy (utrata przytomności i oddech nieprawidłowy po jego sprawdzeniu) na to wskazują. Łączy się z tym trzeci element jakim jest powiadomienie służb ratunkowych (Centrum Powiadamiania Ratunkowego 112 lub krajowy numer Pogotowia Ratunkowego 999). Ważne jest to, że jeśli telefoniczne powiadomienie pogotowia ratunkowego nastąpi jeszcze przed utratą przytomności przez poszkodowanego, czas od momentu wezwania do przyjazdu karetki jest znacznie krótszy i skutkuje większymi szansami na skutecznie leczenie przez Zespół Ratownictwa Medycznego.

2. Wczesne podjęcie RKO przez świadków zdarzenia.

Badania pokazują, że szybka reakcja ze strony świadków zdarzenia może zwiększyć szanse dwu lub nawet trzykrotnie. Uciśnięcia klatki piersiowej są tutaj niezwykle ważnym aspektem postępowania świadków nagłego zatrzymania krążenia. Jeśli osoba wzywająca pomocy  nie jest przeszkolona w prowadzeniu RKO lub czuje się niepewnie powinna słuchać uważnie dyspozytora (którego rola jest w wytycznych 2015 wyraźnie podkreślona), który poinstruuje jak wykonywać odpowiednio uciśnięcia klatki piersiowej do czasu przyjazdu karetki pogotowia.

3. Wczesna defibrylacja

Prowadzenie resuscytacji krążeniowo-oddechowej w połączeniu z defibrylacją na miejscu zdarzenia może skutkować przeżywalnością do ok. 75%. Natomiast z każdą minutą opóźnienia defibrylacji prawdopodobieństwo przeżycia maleje o ok. 10%.

4. Wczesne podjęcie zaawansowanych zabiegów resuscytacyjnych  i standaryzowana opieka poresuscytacyjna.

Jakość leczenia szpitalnego w okresie po prowadzeniu resuscytacji krążeniowo-oddechowej wpływa na ostateczny wynik leczenia. Stąd tak ważna jest reakcja świadków zdarzenia, by przedłużyć szanse poszkodowanego do przyjazdu Zespołu Ratownictwa Medycznego.

Wytyczne AHA

Wytyczne (American Heart Association) nie różnią się znacznie z wytycznymi europejskimi i łańcuch przeżycia opracowany przez AHA zawiera podobne punkty do ERC 2015.

lanuch1Ważne!

Przeciętny obszar przyjazdu karetki pogotowia na miejsce zdarzenia w większości obszarów od momentu wezwania pomocy wynosi 5-8 minut. W tym okresie przeżycie poszkodowanego, zależy tak naprawdę tylko i wyłącznie od świadków zdarzenia, którzy podejmą RKO i wykonają defibrylację za pomocą łatwego z obsłudze AED.

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s